(21-24 Յուլիս 2014)

Սուր­ի­ա­կան տագ­նա­պի ըն­թաց­քին մեր հա­մայն­քի զա­ւակ­նե­րը պար­տա­ւոր­ուե­ցան յա­ճախ ձգել տուն ու հա­րա­զատ եւ ապաս­տա­նիլ աւե­լի ապա­հով նկատ­ուած տա­րածք­նե­րու մէջ:

Բեր­իոյ Հա­յոց Թե­մի Կրօ­նա­կան Ժո­ղո­վը նա­խա­գա­հու­թեամբ Առաջ­նորդ Սր­բա­զան Հօր` Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Արք. Սար­գիս­եա­նի, մնա­յուն ու­շադ­րու­թեան եւ հո­գա­տա­րու­թեան առար­կայ դար­ձուց հա­մայն­քի զա­ւակ­ներն ու անոնց իրա­վի­ճակ­նե­րը (հո­գե­ւոր խնա­մա­տա­րու­թիւն, նիւ­թա­բա­րո­յա­կան աջակ­ցու­թիւն` ըն­կե­րա­յին, բժշ­կա­կան ու կեն­ցա­ղա­յին): Այս իմաս­տով նըս­տա­վայ­րին` Հա­լէ­պի ահա­ւոր կա­ցու­թիւնը եւ երկ­րի հա­ղոր­դակ­ցա­կան կա­պե­րու բա­ցա­կա­յու­թիւնը, բնա­կա­նոն պայ­ման­նե­րու տակ մնա­յուն ու յա­ճա­խա­կի այ­ցե­լու­թիւն­նե­րու կա­րե­լիու­թիւնը եր­բեմն դժ­ուա­րա­ցու­ցին, սա­կայն յա­րա­բե­րա­բար աւե­լի տա­նե­լի կա­ցու­թեան բե­րու­մով վե­րաշ­խու­ժա­ցան հա­ղոր­դակ­ցու­թիւնն ու մա­նա­ւանդ հով­ուա­կան այ­ցե­լու­թիւն­նե­րը:

Այս­տեղ կ՛ար­ձա­նագ­րենք այն պարզ իրո­ղու­թիւնը, որ թե­մա­կալ առաջ­նոր­դը ան­ձամբ կամ Ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թիւն­նե­րէն ըն­կե­րա­կից­նե­րով, Քե­սա­պէն Լա­թաք­իա եռամս­եայ շր­ջա­նով գաղ­թա­կան մեր ժո­ղո­վուր­դին, աշ­խա­տան­քա­յին եւ հով­ուա­կան երեք այ­ցե­լու­թիւն­ներ կա­տա­րեց, իսկ շր­ջա­նին ազա­տագ­րու­մէն յե­տոյ` հո­գե­ւո­րա­կան դա­սուն եւ ազ­գա­յին­նե­րու հետ յա­ջոր­դա­կան եր­կու այ­ցե­լու­թիւն­ներ շնոր­հեց Քե­սա­պին, տեղ­ւոյն վրայ ստու­գե­լու, քն­նե­լու եւ հա­մա­պա­տաս­խան տնօ­րի­նում­ներ կա­տա­րե­լու:

Մեր հա­մայն­քի զա­ւակ­նե­րէն վս­տա­հա­բար նկա­տա­ռե­լի թիւ մը տե­ղա­ւոր­ուած է ծո­վա­փի քա­ղաք­նե­րուն եւ աւան­նե­րուն մէջ: Կրօ­նա­կան ժո­ղո­վը յատ­կա­պէս այս պա­րա­գան նկա­տի ու­նե­նա­լով, ծրագ­րեց եւ գոր­ծադ­րու­թեան դրաւ յա­տուկ յանձ­նա­խում­բով մաս­նա­ւոր առա­քե­լու­թիւն մը:

Ար­դա­րեւ, Եր­կու­շաբ­թի 21 Յու­լի­սին, այս յանձ­նա­խում­բը` Արժ. Տ. Տա­թեւ Ա. Քհնյ. Մի­քա­յէլ­եան, Արժ.Տ. Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եան եւ Ազ­գա­յին վար­չու­թե­նէն տի­ար Զա­րեհ Փո­լատ­եան Թար­թուս մեկ­նե­ցան նա­խա­պատ­րաս­տա­կան եւ ու­սում­նա­սի­րա­կան այ­ցե­լու­թեամբ մը, իսկ Երեք­շաբ­թի 22 Յու­լի­սին Սա­ֆի­թա­յի եւ Պան­ի­ա­սի շըր­ջան­նե­րը այ­ցե­լե­ցին: Անոնք ծա­նօ­թա­ցան բնիկ ու մա­նա­ւանդ գաղ­թա­կան հայ ըն­տա­նիք­նե­րուն, կազ­մա­կեր­պե­լով առաջ­նորդ սր­բա­զան հօր այ­ցե­լու­թիւնը:

Չո­րեք­շաբ­թի 23 Յու­լի­սի առա­ւօ­տուն առաջ­նորդ սր­բա­զան հայ­րը յանձ­նա­խում­բին հետ Թար­թու­սի մէջ յա­տուկ հան­դի­պում­ներ ու­նե­ցաւ եւ յետ­մի­ջօ­րէ­ին Ս. Դանի­էլ (Յոյն Օր­թո­տոքս) եկե­ղեց­ւոյ մէջ ներ­կա­նե­րը ժա­մեր­գու­թեան, աղօթ­քի, հո­գե­ւոր խորհր­դա­ծու­թեան եւ սրտ­բաց զրոյ­ցի ոգեշն­չող պա­հեր ապ­րե­ցան: Նոյն եկե­ղեց­ւոյ ներք­նաս­րա­հին մէջ հա­ւա­տաց­եալ­նե­րուն բաժնը­ուե­ցան նո­րա­տիպ Սաղ­մո­սա­գիր­քեր, ինչ­պէս նա­եւ նիւ­թա­կան օժան­դա­կու­թիւն­ներ: Սր­բա­զան հայ­րը իր պատ­գա­մի խօս­քին մէջ շեշ­տեց Աս­տու­ծոյ վս­տա­հե­լու անհ­րա­ժեշ­տու­թիւնը, հա­ւատ­քով, յոյ­սով ու լա­ւա­տե­սու­թեամբ ապ­րե­լով հայ­կա­կան ու քրիս­տո­ն­է­ա­կան մեր նկա­րագ­րին ամ­րապն­դու­մը, ինչ­պէս նա­եւ փո­խան­ցեց Ն. Ս. Օ. Տ. Տ. Արամ Ա. Վե­հա­փառ Հայ­րա­պե­տի օրհ­նու­թիւնը:

Այս ծրագ­րին իրենց մաս­նակ­ցու­թիւնը բե­րին Սա­ֆի­թա­յի մեր ազ­գա­կից­նե­րը:

Այս մի­ջո­ցին, Տ. Զա­րեհ Կի­րակ­նօր­եա­յի մաս­նա­ւոր ծրա­գիր մը իրա­կա­նա­ցուց փոք­րիկ­նե­րուն եւ պա­տա­նի­նե­րուն հա­մար: Այս առ­թիւ նոր հրա­պա­րակ­ուած ման­կա­կան Աստ­ուա­ծա­շունչ­ներ եւ գծագ­րու­թեան տետ­րակ­ներ բաշխը­ւե­ցան մաս­նակ­ցող­նե­րուն:
Վե­րոնշ­եալ ծրա­գի­րը որոշ պատ­շա­ճե­ցում­նե­րով գոր­ծադր­ուե­ցաւ նա­եւ Հինգ­շաբ­թի 24 Յու­լի­սի առա­ւօ­տուն, Պան­ի­ա­սի մէջ:

Սր­բա­զան հայ­րը եւ յանձ­նա­խում­բը երախ­տա­գի­տու­թեամբ ու գնա­հա­տան­քով անդ­րա­դար­ձան տե­ղա­կան եկե­ղե­ցի­նե­րու բա­րի ու հիւ­րըն­կալ վե­րա­բեր­մուն­քին, ինչ­պէս նա­եւ անոնք եղ­բայ­րա­կան այ­ցե­լու­թիւն­ներ տուին հո­գե­ւոր պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րուն:

Հով­ուա­կան այ­ցե­լու­թեան տու­եալ­նե­րով, երեք շր­ջան­նե­րու մէջ տե­ղա­կայ­ուած մեր ժո­ղո­վուր­դի զա­ւակ­նե­րուն թիւը մօ­տա­ւո­րա­պէս 160 ըն­տա­նիք կը հա­շու­ուի:

Տե­ղե­կագ­րի ամ­փոփ նկա­րագ­րա­կա­նը հա­ւա­նա­բար չար­տա­ցո­լաց­նէ հո­գե­ւոր մխի­թա­րու­թիւնն ու ցն­ծու­թիւնը մեր եկե­ղեց­ւոյ զա­ւակ­նե­րուն, որոնց ակա­նա­տես եղան այ­ցե­լող­նե­րը, մաս­նա­ւո­րա­բար ի տես վե­րա­նո­րոգ­ուած հա­ւատ­քի գե­ղե­ցիկ ապ­րում­նե­րուն եւ ինք­նավս­տա­հու­թեամբ լե­ցուն դէմ­քե­րուն:

Հով­ուա­կան այ­ցե­լու­թիւնը շա­րու­նակ­ուե­ցաւ Ուր­բաթ 25 Յու­լի­սին դէ­պի Լա­թաք­իա եւ Քե­սապ, որուն նկա­րագ­րա­կա­նը, յա­տուկ խորհր­դա­ծութ­եամբ մը լոյս պի­տի ըն­ծայ­ուի պաշ­տօ­նա­թեր­թին մէջ:

Այս տագ­նա­պին մէջ մեր ժո­ղո­վուր­դը մի­նակ կամ լք­ուած չէ: Հա­կա­ռակ բազ­մա­տե­սակ նե­ղութ­եանց ան կը վա­յե­լէ Ամե­նա­կա­րո­ղին հո­վա­նին եւ պաշտ­պա­նու­թիւնը: Ան ու­նի վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տի ան­վե­րա­պահ զօ­րակ­ցու­թիւնն ու քա­ջա­լե­րան­քը, յատ­կա­պէս` հա­մայն հա­յու­թեան նիւ­թա­բա­րո­յա­կան աջակ­ցու­թիւնը:

Յոյ­սով ենք` Աս­տու­ծոյ օրհ­նու­թեամբ, որ ներ­կայ տագ­նա­պը կ՛աւար­տի եւ մեր ժո­ղո­վուր­դը կը վե­րա­կազ­մա­կեր­պէ ու կը վե­րա­կանգ­նէ իր կեան­քը:

Տա­թեւ Ա.Քհնյ. Մի­քա­յէլ­եան
Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եան
«ԳԱՆՁԱՍԱՐ»