kantsasar.com – Այս տա­րի եւս, հա­կա­ռակ տի­րող դժ­ուար պայ­ման­նե­րուն, Ազ­գա­յին Ու­սում­նա­սի­րաց Մի­աց­եալ ճե­մա­րա­նի ման­կա­պար­տէ­զը իր ամա­վեր­ջի հան­դէ­սը եւ վկա­յա­կա­նաց բաշ­խու­մը կա­տա­րեց` Շա­բաթ, 31 Մա­յիս 2014-ին, Լա­թաք­իոյ «Արա­րատ» սրա­հէն ներս: Հան­դի­սութ­եան ներ­կայ էին Քե­սա­պի եւ Լա­թաք­իոյ հո­գե­ւոր հայ­րե­րը, միու­թիւն­նե­րու եւ մար­մին­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, ճե­մա­րա­նի հո­գա­բար­ձու­թիւնը, տնօ­րէ­նու­թիւնը, ու­սուց­չա­կան կազ­մը, ծնող­նե­րու եւ բա­րե­կամ­նե­րու հոծ բազ­մու­թիւն մը:

Յայ­տա­գի­րը սկ­սաւ 13 շր­ջա­նա­ւարտ աշա­կերտ­նե­րու `Սուր­իոյ, Հա­յաս­տա­նի եւ ման­կա­պար­տէ­զի քայ­լերգ­նե­րուն եր­գե­ցո­ղու­թեամբ, որ­մէ ետք ման­կա­կան գե­ղե­ցիկ ար­տա­յայ­տու­թիւն­նե­րով աշա­կերտ­նե­րը արա­բե­րէն եւ հա­յե­րէն լե­զու­նե­րով բա­րի գա­լուստ մաղ­թե­ցին ծնող­նե­րուն եւ ներ­կա­նե­րուն, շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նե­ցին ու­սուց­չու­հի­նե­րուն, տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան, նշե­լով որ անոնք ճիգ չխը­նա­յե­ցին լա­ւա­գոյ­նը տա­լու իրենց, եւ ներ­կայ քա­ղա­քա­կան դժն­դակ պայ­ման­նե­րուն մէջ, Քե­սա­պէն հե­ռու, ամա­վեր­ջի հան­դէս կազ­մա­կեր­պե­ցին:

Ապա խօսք առաւ ման­կա­պար­տէ­զի պա­տաս­խա­նա­տու` ու­սուց­չու­հի Դա­լար Թու­թիկ­եան: Ան իր խօս­քին մէջ ըսաւ. «Ամէն կր­թա­կան տա­րեշր­ջան իր լրու­մին կը հաս­նի աւան­դա­բար, սա­կայն այս տա­րի Քե­սա­պի Ազ­գա­յին Ու­սում­նա­սի­րաց Մի­աց­եալ ճե­մա­րա­նի պա­րա­գան բո­լո­րո­վին տար­բեր եղաւ սո­վո­րա­կան տա­րեշր­ջա­նէ մը: Մեր ման­կա­պար­տէ­զի պզ­տիկ­նե­րուն դպ­րո­ցա­կան ու­րախ եւ բնա­կա­նոն առօր­եան յան­կար­ծա­կի ընդ­հատ­ուե­ցաւ` ձեր բո­լո­րին ծա­նօթ պատ­ճա­ռով: Ապա ան մաղ­թեց պզ­տիկ­նե­րուն, որ ըլ­լան առոյգ, կեն­սու­նակ, բա­րե­սիրտ եւ ու­սում­նա­սէր, հաս­նին ակա­դե­մա­կան բարձր մա­կար­դակ­նե­րու, ըլ­լան պատ­ուա­բեր քե­սա­պա­հա­յեր եւ նկա­րագ­րի տէր մար­դիկ` միշտ պա­տիւ եւ պար­ծանք բե­րե­լով ըն­տա­նի­քին, ազ­գին ու հայ­րե­նի­քին: Վեր­ջա­ւո­րու­թեան շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց ճե­մա­րա­նի հո­գա­բար­ձու­թեան եւ տնօ­րէ­նու­թեան, որոնք ջանք չխ­նա­յե­ցին այս դժ­ուար պայ­ման­նե­րուն մէջ, միշտ նե­ցուկ կանգ­նե­լու դպ­րո­ցին, նա­եւ շնոր­հա­կա­լա­կան խօսք ուղ­ղեց բո­լոր նուի­րա­տու­նե­րուն, ինչ­պէս նա­եւ Լա­թաք­իոյ Ազ­գա­յին Նա­հա­տա­կաց վար­ժա­րա­նի տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան եւ բո­լոր անոնց, որոնք օգ­տա­կար դար­ձան հան­դէ­սի յա­ջո­ղու­թեան: Իսկ արա­բե­րէն լե­զուով բա­րի գա­լուստ մաղ­թեց ճե­մա­րա­նի տնօ­րէն Վա­րու­ժան Փա­նոս­եան:

Շր­ջա­նա­ւարտ աշա­կերտ­նե­րը բե­մը ծաղ­կե­ցու­ցին: Անոնք իրենց խան­դա­վա­ռու­թեամբ եւ ան­մե­ղու­նակ ժպիտ­նե­րով ու­րա­խու­թիւն կը բաշ­խէ­ին ներ­կա­նե­րուն: Յատ­կանը­շա­կան եւ յու­զիչ էր մա­նուկ­նե­րուն հա­գած զգեստ­նե­րուն վրայ տպագր­ուած «ՎԵ­ՐԱ­ԴԱՐՁ ՔԵ­ՍԱՊ» գրու­թիւնը:

Այս տար­ուան գե­ղար­ուես­տա­կան յայ­տա­գի­րը «Երա­զանք­ներ» խո­րագ­րով ներ­կա­յա­ցում մըն էր, որ կը պատ­մէր թէ, շր­ջա­նա­ւարտ աշա­կերտ­նե­րը ի՞նչ կ՛երա­զեն դառ­նալ ապա­գա­յին: Իւ­րա­քան­չիւ­րը իր կար­գին յս­տակ առո­գա­նու­թեամբ ներ­կա­յա­ցուց իր երա­զան­քը, սա­կայն միշտ յի­շե­լով, թէ իրենց հայ­եաց­քը ուղղ­ուած պի­տի ըլ­լայ դէ­պի Քե­սապ եւ իրենց երա­զնե­րը պի­տի իրա­կա­նաց­նեն Քե­սա­պի հո­ղին վրայ:

Աւար­տին, աշա­կերտ­նե­րը պա­րե­ցին Քե­սա­պի «Կէր­մեր ֆըս­թան» աւան­դա­կան պա­րը, իսկ պաս­տա­ռի վրայ «Ձօն Քե­սա­պի» եր­գին ըն­կե­րակ­ցու­թեամբ ցու­ցադր­ուե­ցաւ 2013 – 2014 տա­րեշր­ջա­նի աշա­կերտ­նե­րուն գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը:
Հա­սած էր աշա­կերտ­նե­րու եր­կար սպա­սած պա­հը: Անոնք վկա­յա­կա­նի յա­տուկ տա­րազ­նե­րը հա­գած, ներ­կա­նե­րուն յոտն­կայս ծա­փող­ջոյն­նե­րով բեմ բարձ­րա­ցան եւ ստա­ցան իրենց դպ­րո­ցա­կան կեան­քի առա­ջին վկա­յա­կա­նը` ձե­ռամբ ար­ժա­նա­պա­տիւ Տ. Միւ­ռոն քհնյ. Աւե­տիս­եա­նին, որ­մէ ետք շր­ջա­նա­ւարտ աշա­կերտ­նե­րը հրա­ժեշ­տի խօս­քեր ար­տա­սա­նե­ցին ման­կա­պար­տէ­զին եւ ու­սուց­չու­հի­նե­րուն:

Քա­հա­նայ հայ­րը իր սր­տին խօս­քը փո­խան­ցեց ներ­կա­նե­րուն: Ան անդ­րա­դար­ձաւ հայ դպ­րո­ցի անհ­րա­ժեշ­տու­թեան եւ կա­րե­ւո­րութ­եան, մա­նա­ւանդ ներ­կայ ծանր պայ­ման­նե­րուն, յոյս ներշն­չեց ներ­կա­նե­րուն եւ յոր­դո­րեց կառ­չած մնալ հայ դպ­րո­ցին եւ մշա­կոյ­թին:

Դալար Թութիկեան