kantsasar.com – 1929 թ.ին Սա­հակ Բ. Կա­թո­ղի­կոս Հա­լէ­պի Ս. Քա­ռաս­նից Ման­կանց եկե­ղեց­ւոյ սրա­հին մէջ պաշ­տօ­նա­պէս բա­ցու­մը կա­տա­րեց կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցին, հե­տեւ­եալ նշա­նա­բա­նով. «Ձգե­ցէ՛ք որ մա­նուկ­նե­րը ին­ծի գան, ար­գելք մի՛ ըլ­լաք անոնց, որով­հե­տեւ այդ­պի­սի­նե­րուն է եր­կին­քի ար­քա­յու­թիւնը » (Մտ 19.14):
Ապա Սա­հակ Կա­թո­ղի­կոս սր­բա­տառ կոն­դա­կով հռ­չա­կեց կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցի հիմ­նադ­րու­թիւնը` մի­ան­գա­մայն հրա­հան­գե­լով, որ ամէ­նու­րեք կի­րակ­նօր­եայ դպ­րոց­ներ հաս­տատ­ուին` հայ նոր սե­րուն­դին կրօ­նա­բա­րո­յա­կան եւ ազ­գա­յին հո­գե­շունչ դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան հա­մար:

Յե­տա­գա­յին աշա­կեր­տու­թեան թիւի ստ­ուա­րաց­ման ար­դիւն­քով տար­բեր շր­ջան­նե­րու մէջ յա­ռա­ջա­ցան չորս կեդ­րոն­ներ` Ս. Քա­ռաս­նից Ման­կանց, Ս. Սա­հակ եւ Ս. Մես­րոպ, Ս. Գրի­գոր Լու­սա­ւո­րիչ եւ Ս. Գէ­որգ բա­ժին­նե­րը, որոնց բե­ղուն գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը կա­սեց­ուե­ցաւ քա­ղա­քիս վի­ճակ­ուած ան­բա­րեն­պաստ պայ­ման­նե­րուն բե­րու­մով` առաջ­նա­հեր­թու­թիւնը տա­լով կր­թա­կան հաս­տա­տու­թիւն­նե­րուն:

Ար­հա­մար­հե­լով պայ­ման­նե­րը, 2013 թ.ի ամ­րան, Արժ. Տ. Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եա­նի նա­խա­ձեռ­նու­թեամբ ի գործ դր­ուե­ցաւ հո­գե­ւոր եր­կամս­եայ դա­սըն­թացք մը, որ մեծ ար­ձա­գանգ գտաւ գա­ղու­թէս ներս:

Ան­սա­լով ծնող­նե­րու խնդ­րան­քին, Ս. Թարգ­ման­չաց տօ­նը բա­րե­պա­տեհ առիթ հա­մա­րե­լով, Ազ­գա­յին Վար­չու­թեան Կրօ­նա­կան ժո­ղո­վը որո­շում կա­յա­ցուց Կի­րակ­նօր­եայ դըպ­րո­ցին վե­րա­բաց­ման գծով: Այս առ­թիւ ու­սուց­չա­կան կազ­մը, որ կը բաղ­կա­նար տա­սը ան­հատ­նե­րէ` կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցի շր­ջա­նա­ւարտ­նե­րէ, կրօ­նի դա­սա­գիր­քե­րու պատ­րաս­տու­թեան պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րէ եւ հա­յա­գի­տա­կան հիմ­նար­կի ու­սա­նո­ղու­հի­նե­րէ, հան­դի­պում ու­նե­ցաւ Բեր­իոյ Հա­յոց Թե­մի Առաջ­նորդ Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Եպս. Սար­գիս­եա­նի հետ` անհ­րա­ժեշտ ցուց­մունք­ներ ստա­նա­լու մի­տու­մով: Առաջ­նորդ Հայ­րը իր հայ­րա­կան օրհ­նու­թիւնը փո­խան­ցե­լէ ետք շեշ­տը դրաւ հայ լեզ­ուի անա­ղարտ գոր­ծա­ծու­թեան վրայ, յի­շեց­նե­լով, որ «Աս­տուծ­մով կը պահ­պա­նենք հայ լե­զուն, իսկ հայ լե­զուով` հայ ժո­ղո­վուր­դը»:
Հան­դիպ­ման ըն­թաց­քին զրոյց ու­նե­ցանք կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցի պա­տաս­խա­նա­տու` Արժ. Տ. Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եա­նին հետ` մեզ մտա­հո­գող հար­ցե­րուն բա­ցատ­րու­թիւն­ներ ստա­նա­լու:

Հ1.- Քա­ղա­քիս վի­ճակ­ուած այս տագ­նա­պա­լի օրե­րուն հո­գե­ւոր քրիս­տո­ն­է­ա­կան դաստի­ա­րա­կու­թիւնը փո­խան­ցե­լը կեն­սա­կան խն­դիր է, այս առու­մով ի՞նչ հե­ռան­կար ու­նիք:

Պ1.- Քրիս­տո­ն­է­ա­կան դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան խոր­հուր­դը յա­ռա­ջի­կայ օրե­րուն աշ­խա­տան­քի պի­տի լծ­ուի` վե­րահ­րա­տա­րա­կե­լով «Օշա­կան» կի­րակ­նօր­եայ շա­բա­թա­թեր­թը եւ Երեք­շաբ­թի օրե­րը Ս. Աստ­ուա­ծա­ծին եկե­ղեցի­էն ներս Սուրբ եւ Ան­մահ Պա­տա­րագ մա­տու­ցե­լով: Քրիս­տո­ն­է­ա­կա­նը իր աշ­խա­տան­քա­յին ծի­րէն ներս նա­եւ կա­րե­ւոր նկա­տեց կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցի վե­րա­բա­ցու­մը, որ տե­ղի ու­նե­ցաւ Շա­բաթ, 19 Հոկ­տեմ­բեր 2013-ին Ազգ. Կիւլ­պէնկ­եան վար­ժա­րա­նէն ներս:

Հ2.- Գործ­նա­կան գետ­նի վրայ ինչ­պէ՞ս կա­րե­լի է իրա­գոր­ծել քրիս­տո­ն­է­ա­կան եւ հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թի­ւնը:

Պ2.- Քրիս­տո­ն­է­ա­կան եւ հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը չենք կր­նար իրար­մէ ան­ջա­տել, եւ զայն իրա­գոր­ծե­լու հա­մար պէտք է մայ­րե­նի լեզ­ուով եւ Աս­տու­ծոյ խօս­քով դաստ­ի­ա­րա­կել աշա­կեր­տը` ի խն­դիր անոր հո­գեմ­տա­ւոր աճ­ման: Ար­դէն իսկ վե­րա­մու­տի ամե­նա­յատ­կան­շա­կան առի­թը Ս. Թարգ­ման­չաց տօնն է, որ անց­նող ամ­բողջ շաբթ­ուան ըն­թաց­քին նշ­ուե­ցաւ հս­կու­մի եւ Ս. Պա­տա­րա­գի մա­տուց­մամբ:

Հ3.- Յայտ­նի իրո­ղու­թիւն է, որ ար­տա­քին ազ­դակ­նե­րը բա­ցա­սա­կան ազ­դե­ցու­թիւն ու­նե­ցան մա­նուկ­նե­րուն նե­րաշ­խար­հին վրայ, կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցը որ­քա­նո՞վ կր­նայ յա­գուրդ տալ անոնց հո­գեմ­տա­ւոր պա­հանջ­նե­րուն եւ ի՞նչ կը թե­լադ­րէք ծնող­նե­րուն:

Պ3.- Այս շր­ջա­նի մեր ծրա­գի­րը իրա­կա­նութ­եան մէջ կ՛ընդգր­կէ անց­եա­լի կի­րակ­նօր­եայ դպ­րոց­նե­րու յայ­տա­գիրն ու ծրա­գի­րը, որուն հի­ման վրայ պի­տի փոր­ձենք խա­ղի եւ գծագ­րութ­եան յա­ւել­եալ ժա­մեր տրա­մադ­րել եւ մտամ­փոփ­ման պա­հեր ստեղ­ծել աշա­կերտ­նե­րուն, որ­պէս­զի իրենց ու­սու­ցիչ­նե­րուն հետ հա­րա­զատ զգա­լով` իրենց դժ­ուա­րու­թիւն­ներն ու հար­ցե­րը ար­տա­յայ­տեն եւ ըստ այնմ լու­ծում­ներ որո­նեն:

Իսկ ինչ կը վե­րա­բե­րի երկ­րորդ հար­ցին, կ՛ու­զեմ ըսել, թէ մենք եւս մեր ման­կու­թեան տա­րի­նե­րուն կի­րակ­նօր­եայ դպ­րոց յա­ճա­խած ենք, որով­հե­տեւ հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը կ՛ամ­բող­ջա­նայ կրօ­նա­կան դաստ­ի­ա­րա­կութ­եամբ: Եթէ կ՛ու­զենք, որ մեր զա­ւակ­նե­րը առողջ մտ­քով եւ ազ­նիւ հո­գե­բա­նու­թեամբ ան­ձեր ըլ­լան` պայ­ման է, որ Տի­րոջ մա­սին ամ­բող­ջա­կան տե­ղե­կու­թիւն ու­նե­նան:

Ար­դա­րեւ, Շա­բաթ 19 Հոկ­տեմ­բեր 2013-ի առա­ւօտ­եան ժա­մը 10:00-ին պաշ­տօ­նա­պէս բա­ցու­մը կա­տար­ուե­ցաւ կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցին, կեդ­րոն ու­նե­նա­լով Ազգ. Կիւլ­պէնկ­եան վար­ժա­րա­նը:

Բաց­ման հան­դի­սութ­եան ներ­կայ էին Թե­միս Բա­րե­ջան Առաջ­նորդ Գերշ. Տ. Շա­հան Ս. Եպս. Սար­գիս­եա­նը, Գերպ. Տ. Վա­հան Ծ. Վրդ. Պէր­պէր­եա­նը, Ար­ժա­նա­պա­տիւ քա­հա­նայ հայ­րեր, նո­րըն­տիր ու­սուց­չա­կան կազմն ու 60 աշա­կերտ-աշա­կեր­տու­հի­ներ:
Կի­րակ­նօր­եայ դպ­րո­ցի սա­նե­րը մեծ խան­դա­վա­ռութ­եամբ եւ ծա­փող­ջոյն­նե­րով դի­մա­ւո­րե­ցին Սր­բա­զան Հայ­րը եւ յա­ջոր­դա­բար ներ­կա­յա­ցու­ցին Տէ­րու­նա­կան աղօթ­քը, «Զգործս ձե­ռաց մե­րոց» մաղ­թան­քը, «Իմաս­տու­թիւն Հօր Յի­սուս», «Այս գի­շեր քնա­ցայ» եւ «Տէ­րը իմ հո­վիւս է» աղօթք­ներն ու սաղ­մոս­նե­րը, Կի­րակ­նօր­եա­յի մաղ­թեր­գը, «Որք Զար­դա­րե­ցին» եւ «Քրիս­տո­սի մէջ» շա­րա­կան­նե­րը, ինչ­պէս նա­եւ «Նայ­եաց սի­րով», «Ող­ջոյն քեզ կեանք», «Բա­րե­կամ ման­կանց» եւ «Սե­րով­բէ­ներ» հո­գե­ւոր եր­գե­րը:

Այ­նու­հե­տեւ անց­նե­լով դա­սա­րան, աշա­կերտ­նե­րը մտեր­միկ զրոյց մը ու­նե­ցան Սր­բա­զան Հօր հետ, որ իր խո­րին շնոր­հա­կա­լու­թիւնը յայտ­նեց Հայր Սուր­բին, քա­հա­նա­յից դա­սին, ու­սուց­չա­կան կազ­մին եւ ի մաս­նա­ւո­րի Արժ. Տ. Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եա­նին: Սր­բա­զան Հայ­րը Մատ­թէ­ոս Աւե­տա­րա­նի 5-րդ գլու­խէն դր­ուագ մը մէջ­բե­րե­լով ու­սու­ցիչ­նե­րուն եւ աշա­կերտ­նե­րուն թե­լադ­րեց հե­տե­ւիլ Յի­սու­սի օրի­նա­կին` սոր­վե­լով եւ սոր­վեց­նե­լով, որուն շնոր­հիւ կա­րե­լի պի­տի ըլ­լայ վա­յե­լել Քրիս­տո­սի ներ­կա­յու­թիւնը: Սրբազան Հայրը վերս­տին այ­ցե­լու­թիւն կա­տա­րե­լու խոս­տու­մով, խա­ղա­ղու­թեան բա­րե­մաղ­թու­թիւն­նե­րով եւ «Պահ­պա­նիչ»ով փա­կեց հան­դի­սու­թիւնը:

Աւար­տին, հա­մեստ հիւ­րա­սի­րու­թիւն մը տրա­մադր­ուե­ցաւ աշա­կերտ­նե­րուն, որ­մէ ետք մեծ գո­հու­նա­կու­թեամբ հե­ռա­ցան` յա­րա­տեւ յա­ճա­խե­լու խոս­տու­մով:
Կիրակնօրեայի ուսուցչուհիներ`

Ալին Հայրապետեան եւ Միրնա Ճարպիկեան