kantsasar.com – Արդարեւ, երբ Հալէպ քաղաքը կ՛ապրի դժուարին եւ ճգնաժամային օրեր, «Գ. Եսայեան» սրահը կը յորդէր երեխաներով, երիտասարդներով եւ տարեցներով, որոնք ամէն բան մէկդի դրած եկած էին գէթ երկու ժամ մասամբ մոռնալու, իրենք-զիրենք խաբելու, որ կեանքը շնորհուած մարդկութեան որպէս նուէր, կ՛արժէր ապրիլ հոգ չէ թէ պայքարելով կամ տառապելով. դիւրին չէր աւելի քան երկու տարիներ անընդհատ մտահոգութեան մէջ ըլլալ, համոզել յատկապէս երեխաները, որոնք արդար իրաւունքը ունին ապրելու անհոգ մանկութիւն մը, երբ դպրոցական առօրեան անորոշ է, ընկերային կեանքը մասամբ դողդոջուն, մեծերուն պատասխանատուութեան կը մնայ որոշ կարգադրութիւն մը ձեւակերպել համոզիչ իրավիճակ մը ստեղծելու համար:
Եւ այսպէս բազմահարիւր հայորդիներու ներկայութեամբ 14/7/2013-ի յետմիջօրէին կայացաւ Համազգայինի Շրջ. Վարչութեան կազմակերպութեամբ գեղարուեստական ձեռնարկ-փառատօնը, որ համախմբումն էր միութթեան գործունէութիւնը կեանքի կոչող «Ն. Աղբալեան» մասնաճիւղի «Բ. Կանաչեան», «Զուարթնոց», «Թատերական» միաւորներու եւ անհատ կատարողներուն:
Առաջին հերթին թատերակ մըն էր, որ կը ներկայացնէր Սարուխանի գործերէն համադըրութիւն մը, բեմադրութեամբ ընկ. Խաչիկ Ղազարեանի:
«Զուարթնոց» երգչախումբը, խմբավարութեամբ` տիար Յարութիւն Ալապոզանեանի եւ դաշնամուրի նուագակցութեամբ օրդ. Ռուզան Պարսումեանի, բեմ ներկայացաւ նախ «Ֆոկ Ալ Նախէլ» արաբերէն երգով, ապա մեկնաբանեց «Ոլոր-մոլոր» Շերամէն, մենակատարներ ունենալով Լենա Պաղտոյեան եւ Թալին Սիմոնեան, «Արի Զօրավար»` հեղինակութեամբ Գուսան Հայկազունի:
Բեմը թնդաց «Ն. Աղբալեան» մասնաճիւղի պարախումբի առնական թոփիւններով. «Սարդարապատ»ն էր, երբ տղաքը այնքան տիրական շարժուձեւերով եւ վարակիչ խանդավառութեամբ տպաւորեցին հանդիսատեսը:
Բժ. Ռաֆֆի Ապէճեան եւ Գէորգ Մանուկեան երգեհոնի եւ «սաքսիֆոնի» վրայ ներկայացուցին «Ով սիրուն սիրուն», «Շողեր ջան», «Ձիւնը գալիս է» քնարական եղանակներ:
Սարդարապատ պարախումբի աղջիկները հանդէս եկան «Հնդկական» պարով, իսկապէս տարազն ու շարժուձեւերը այնքան հարազատ էին, որ ներկաները աւելի քան գոհ էին ներկայացումէն:
Նուագող զոյգը (Ապէճեան-Մանուկեան) երկրորդ անգամ ներկայացուց «Դու ինձ համար սիրոյ աղբիւր» եւ «Երեւան իմ հոգու օթեւան» երգերու հոգեթով եղանակները:
Բեմահարթակը դարձեալ թնդաց պարախումբի աղջիկներու եւ տղոց կողմէ ներկայացուած արաբական պարով` արաբական աշխարհի, արեւելեան ճաշակի շողշողուն զգեստներով եւ եղանակով:
Այնուհետեւ Յակոբ Այնթէպլեանն էր, որ «Հայ ենք մենք» երգով ոգեւորեց սրահը եւ ծափողջոյններով գնահատուեցաւ:
«Զուարթնոց» երգչախումբը արձագանգեց «Հայեր միացէք» ազգաշունչ երգով, զոր արժեւորեց Եղիա Քիլէճեանը որպէս մենակատար, այնքան վարժ եւ տպաւորիչ ձեւով մեկնաբանելով երգի իմաստը: Իսկ երգչախումբը «10 միլիոն հայ» երգը կատարեց գոյատեւման վճռակամութեամբ` նոյնպէս արժանանալով հանդիսականներու անխառն գնահատանքին:
Յայտագրի աւարտին «Միասնութեան պար»ն էր, որ եզրափակեց ձեռնարկը, ապա բոլոր մասնակիցները համախումբ երեւցան բեմին վրայ, դերակատարներ, երգչախումբի եւ պարախումբի մասնակիցներ եւ հանդիսավարներ` ընկ. Գէորգ Շահինեան եւ ընկհ. Նարինէ Գոնճայեան, որոնք յայտագիրը վարեցին մեծ յաջողութեամբ, անոնք իւրաքանչիւր խօսքի մէջ ունէին մտածում մը, թելադրանք մը, մտաւորական-բանաստեղծի մը պատգամը, որոնք առաւել եւս արժեւորեցին «Կեանքը կը շարունակուի» ձեռնարկը:
Ի վերջոյ բեմ հրաւիրուեցաւ Թեմիս Բարեջան Առաջնորդ Գերշ. Տ. Շահան Սրբ. Եպս. Սարգիսեանը, որ իր դրուատանքն ու գովասանքի արտայայտութիւնը փոխանցեց հանդիսականներուն: (Սրբազանի խօսքը կը ներկայացնենք, որոշ յապաւումներով, «Գանձասար»ի ներկայ մեր համարի առաջին էջին վրայ):