kantsasar.com – Կի­րա­կի, 7 Յու­լիս 2013-ին, մեր Տի­րոջ Յի­սուս Քրիս­տո­սի Այ­լա­կեր­պութ­եան տօ­նին առի­թով Ս. եւ ան­մահ Պա­տա­րագ մա­տուց­ուե­ցաւ Հա­լէ­պի Ս. Յա­կոբ եկե­ղեց­ւոյ մէջ, նա­խա­գա­հութ­եամբ` Բեր­իոյ Հա­յոց Թե­մի Առաջ­նորդ` Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Եպս. Սար­գիս­եա­նի: Սիր­ի­ան Պա­րա­գա­յի Ս. Յա­կոբ եկե­ղեց­ւոյ մէջ 1990-էն սկս­եալ մին­չեւ Յու­լիս 2012, ամէն Հինգ­շաբ­թի առա­ւօտ Ս. եւ ան­մահ պա­տա­րագ կը մա­տուց­ուէր, ինչ­պէս նա­եւ մեծ պահ­քի օրե­րուն` Արե­ւա­գա­լի արա­րո­ղու­թիւն, թե­միս քա­հա­նայ հայ­րե­րը, զոյգ-զոյգ, հեր­թա­բար կ՛այ­ցե­լէ­ին եկե­ղե­ցին եւ իրենց հո­գե­թով քա­րոզ­նե­րով ու խորհր­դա­ծու­թիւն­նե­րով կը լու­սա­ւո­րէ­ին մեր հա­ւա­տաց­եալ ժո­ղո­վուր­դին սիրտն ու հո­գին:

2006-ին Բեր­իոյ Հայոց Թե­մի Բա­րե­ջան Առաջ­նորդ Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Եպս. Սար­գիս­եա­նի ան­մի­ջա­կան ջան­քե­րով հաս­տատ­ուե­ցաւ Ս. Յա­կոբ հայ­րա­պե­տի նուիր­ուած հս­կու­մի շա­բա­թը:

Հս­կու­մի շա­բաթ­նե­րուն մեր ժո­ղո­վուր­դի զա­ւակ­նե­րը հոծ բազ­մու­թեամբ ներ­կայ կը գտն­ուէ­ին արա­րո­ղու­թիւն­նե­րուն եւ իրենց աղօթք­նե­րուն ճամ­բով բա­րե­խօ­սու­թիւնը կը խնդ­րէ­ին հրա­շա­գործ Ս. Յա­կո­բէն:

2012-ի Օգոս­տո­սէն սկս­եալ երկ­րիս մէջ տի­րող պա­տե­րազ­մա­կան անա­պա­հով վի­ճա­կը պատ­ճառ դար­ձաւ, որ եկե­ղե­ցին իր հեր­թա­կան հո­գե­ւոր առա­քե­լու­թիւնը չմա­տա­կա­րա­րէր:

Սր­բա­զան հօր ցուց­մունք­նե­րով ու թե­լադ­րու­թեամբ եկե­ղեց­ւոյ Թա­ղա­կան Խոր­հուր­դի ան­դամ­նե­րը յա­ճա­խա­կի այ­ցե­լու­թեամբ ան­տէր չձ­գե­ցին այս հո­գե­ւոր կա­ռոյ­ցը:
Արե­ւա­գա­լի ժա­մեր­գու­թիւն մը կա­տար­ուե­ցաւ Առաջ­նորդ Սր­բա­զան Հօր, քա­հա­նա­յից դա­սուն եւ մեծ թիւով հա­ւա­տաց­եալ­նե­րու ներ­կա­յու­թեամբ:

Այ­սօր, Այ­լա­կեր­պու­թեան տօ­նին առի­թով, որ հա­յաս­տան­եայց Առա­քե­լա­կան եկե­ղեց­ւոյ հինգ տա­ղա­ւար­նե­րէն մէկն է, Առաջ­նորդ Սր­բա­զան Հօր հրա­մա­նով եւ իր նա­խա­գա­հու­թեամբ, ինչ­պէս նա­եւ կրօ­նա­կան ժո­ղո­վի նա­խա­ձեռ­նութ­եամբ, եկե­ղեց­ւոյ դռ­նե­րը բաց­ուե­ցան եւ զան­գե­րու ղօ­ղան­ջու­մով հա­ւա­տաց­եալ­նե­րու ներ­կա­յու­թեամբ Արժ. Տ. Խո­րէն Քհնյ. Պէր­թիզլ­եան եւ Թա­ղա­կան Խոր­հուր­դը դի­մա­ւո­րե­ցին Առաջ­նորդ Սր­բա­զան Հայ­րը:
Օր­ուայ պա­տա­րա­գիչն էր Արժ. Տ. Նա­րեկ Քհնյ. Զե­րենց­եան, Սուրբ Սե­ղա­նին սպա­սար­կե­ցին Բա­րեշ­նորհ Վա­հէ Սրկ. Հայ­րա­պետ­եան, Բա­րեշ­նորհ Միհ­րան Սրկ. Պալ­գէ­որ­եան, բուր­վա­ռա­կիր` Քրիստ Կիս. Սրկ. Գա­րա­մանլ­եան, մո­մա­կիր­ներ` Հա­մա­զասպ եւ Յա­կոբ Շա­քար­եան­ներ:
Ս. Պա­տա­րա­գի եր­գե­ցո­ղու­թիւնը եռա­ձայն կա­տար­ուե­ցաւ խմ­բա­վա­րութեամբ Արժ. Տ. Զա­րեհ Քհնյ. Շա­քար­եա­նի:
Առաջ­նորդ Սր­բա­զան Հայ­րը իր օրհ­նա­բեր քա­րո­զին որ­պէս բնա­բան ընտ­րեց` Պետ­րոս Առաք­եա­լի հա­ւատ­քի խոս­տո­վա­նու­թիւնը. «Դուն Քրիս­տոսն ես, կեն­դա­նի Աս­տու­ծոյ Որ­դին» (Մտ 16.16):

Սր­բա­զան Հայ­րը Տէ­րու­նա­կան այս տօ­նին հրա­շա­լի խոր­հուր­դէն մեկ­նե­լով դի­տել տուաւ հա­ւա­տաց­եալ­նե­րուն, որ Այ­լա­կեր­պու­թիւնը Քրիս­տո­սի երկ­րա­ւոր կեան­քի կա­րե­ւոր դէպ­քե­րէն է, որուն ընդ­մէ­ջէն կը յայտն­ուի Քրիս­տո­սի Աստ­ուա­ծա­յին լու­սե­ղէն փառ­քը:

Ապա անդ­րա­դառ­նա­լով Պետ­րոս Առաք­եա­լի հա­ւատ­քի վկա­յու­թեան շեշ­տեց, թէ հարկ է` ան­վա­խօ­րէն խոս­տո­վա­նիլ մեր հա­ւատ­քը եւ մի­ա­ժա­մա­նակ աստ­ուա­ծա­հա­ճոյ գոր­ծե­րով ապա­ցու­ցել թէ ճշ­մար­տա­պէս կը պատ­կա­նինք հա­ւա­տաց­եալ­նե­րու խում­բին: Ապա նկա­րագ­րե­լով Հին կտա­կա­րա­նի մե­ծա­գոյն դէմ­քե­րէն` Մով­սէ­սի ու Եղ­իա­յի երե­ւու­մը, նշեց որ այս մար­գա­րէ­նե­րը աստ­ուա­ծա­յին տնօ­րի­նու­մով խօ­սե­ցան Յի­սու­սի կրե­լիք չար­չա­րանք­նե­րուն մա­սին, բան մը որ փր­կու­թեան ծրագ­րի կա­տար­ման պի­տի ծա­ռա­յէր:

Սր­բա­զան Հայ­րը հրա­ւի­րեց հա­ւա­տաց­եալ­նե­րը` հաս­տա­տուն հա­ւատ­քով, վե­րա­նո­րոգ հոգի­ով եւ անն­կուն կամ­քով դի­մադ­րել փոր­ձանք­ներն ու փոր­ձու­թիւն­նե­րը, հաս­նե­լու հա­մար խա­ղաղ նա­ւա­հան­գիստ»:

Հա­ւա­տաց­եալ­նե­րը Զղ­ջու­մի եւ խոս­տո­վա­նու­թեան պա­հէն ետք խնդ­րե­ցին երկ­նա­ւոր Հօր­մէն` Սուր­ի­ա­կան հայ­րե­նի­քի խա­ղա­ղու­թիւն, բա­րօ­րու­թիւն եւ փակ եկե­ղե­ցի­նե­րու վե­րա­շի­նու­թիւն ու վե­րա­բա­ցում, որ­պէս­զի հա­յաս­տան­եայց Առա­քե­լա­կան եկե­ղե­ցին այ­լա­կերպ­ուած ու պայ­ծա­ռա­կերպ­ուած շա­րու­նա­կէ իր Առա­քե­լու­թիւնը:
Պա­տա­րա­գի աւար­տին «Կի­լիկ­իա» մաղ­թեր­գով, հա­ւա­տաց­եալ ուխ­տա­ւոր­նե­րը գո­հու­նա­կու­թեան զգա­ցում­նե­րով, սր­տի ան­հուն բերկ­րան­քով եւ խա­ղա­ղու­թեամբ ար­ձակ­ուե­ցան:

Հոգեւոր հովիւ
Ս. Յակոբ Եկեղեցւոյ