kantsasar.com – Սուր­իոյ պա­տե­րազ­մա­կան վի­ճա­կին իբ­րեւ ար­դիւնք, սուր­ի­ա­հայ հա­մայն­քին ու յատ­կա­պէս հա­լէ­պա­հա­յու­թեան դի­մագ­րա­ւած հիմ­նա­կան հար­ցը այս օրե­րուն թէ­եւ գո­յու­թեան տագ­նապն է, սա­կայն առ­կայ է նա­եւ անոր գո­յու­թեան պահ­պան­ման մէջ նշա­նա­կա­լից դեր ու­նե­ցող մար­դու­ժի տագ­նա­պը: Մար­դու­ժի ար­տա­հոս­քը սկ­սած է պար­զել ոչ ար­հա­մար­հե­լի ցու­ցա­նիշ:

Հա­լէ­պա­հայ հա­մայն­քի մար­դու­ժը կը նուա­զի բո­լոր բնա­գա­ւառ­նե­րէն ներս` կր­թա­կան, միու­թե­նա­կան թէ մշա­կու­թա­յին. կը նօս­րա­նայ թիւը ու­սու­ցիչ­նե­րուն, ար­ուես­տի մաս­նա­գէտ­նե­րուն, ազ­գա­յին գոր­ծիչ­նե­րուն եւայլն: Երե­ւոյթ մը, որ որ­քան ալ ժա­մա­նա­կա­ւո­րա­պէս շեշտ­ուած հա­մա­րենք, պէտք է խոս­տո­վա­նինք, որ մեծ դժ­ուա­րու­թեան առ­ջեւ պի­տի դնէ հա­մայն­քի կր­թա­կան եւ մշա­կու­թա­յին աշ­խա­տանք­նե­րուն ըն­թացքն ու որա­կի պահ­պա­նու­մը:

Տագ­նա­պի յատ­կա­պէս վեր­ջին ամիս­նե­րուն մեծ թիւով մտա­ւո­րա­կան­ներ մեկ­նած են Հա­լէ­պէն, որոնց թո­ղած բա­ցը գո­ցե­լու հրա­մա­յա­կա­նին առ­ջեւ են մեր կա­ռոյց­նե­րը այ­սօր:

Նկա­տե­լի է յատ­կա­պէս հա­յե­րէ­նա­ւանդ ու­սու­ցիչ­նե­րու հոս­քը, որ հա­ւա­քա­կան մտա­հո­գու­թիւն է եւ լուրջ դժ­ուա­րու­թեան պի­տի մատ­նէ հա­մայն­քի ազ­գա­յին, միու­թե­նա­կան թէ յա­րան­ուա­նա­կան վար­ժա­րան­նե­րը:

Թէ­եւ հա­մայն­քին թիւը կտ­րուկ նուա­զում ար­ձա­նագ­րած է, հա­մայն­քը մեծ վնաս­ներ ու­նե­ցած է, սա­կայն կա­րե­լի չէ անձ­նա­տուր ըլ­լալ կամ ան­տե­սել հա­մայն­քի գո­յեր­թի պահ­պան­ման ի խն­դիր տա­րուող կա­րե­ւոր աշ­խա­տան­քը: Սուր­ի­ա­հայ հա­մայն­քը տա­կա­ւին կը շա­րու­նա­կէ իր գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը, հայ­կա­կան կր­թօ­ճախ­նե­րը կը պատ­րաստ­ուին վե­րա­մու­տի, ինչ որ լուրջ պա­տաս­խա­նա­տուու­թեան առ­ջեւ կը դնէ մեր հաս­տա­տու­թիւն­նե­րու տնօ­րէ­նու­թիւն­նե­րը, հո­գա­բար­ձա­կան, խնա­մա­կա­լա­կան կազ­մերն ու հա­մայն­քի ղե­կա­վար­նե­րը:

Սուր­ի­ա­հա­յու­թեան տագ­նա­պի ներ­կայ հանգր­ուա­նի լոյ­սին տակ անհ­րա­ժեշտ է բազ­մա­կող­մա­նի առում­նե­րով քն­նար­կել եւ ճշ­դել, թէ.
– Ո՞ր մար­զե­րուն մէջ առա­ւել կա­րիք պի­տի ու­նե­նանք մաս­նա­գէտ մար­դու­ժի

– Վե­րա­մու­տին ինչ­քա՞ն պի­տի ըլ­լայ հա­մայն­քի վար­ժա­րան­նե­րու աշա­կեր­տու­թեան թիւն ու անոր հա­մա­պա­տաս­խան մաս­նա­գէտ ու­սու­ցիչ­նե­րու եւ վար­չա­կան պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րու կա­րի­քը

– Ինչ­պի­սի՞ փո­խա­րի­նող լու­ծում­ներ կա­րե­լի է գտ­նել` վերսկը­սե­լու հա­մար վե­րա­մուտն ու ըն­դու­նե­լի որա­կով շա­րու­նա­կե­լու հա­մայն­քի կր­թա­կան, մշա­կու­թա­յին թէ միու­թե­նա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը:

Այս­տեղ կա­րե­ւոր է նա­եւ հա­մայն­քի երի­տա­սարդ վկայ­եալ տար­րին աս­տի­ճա­նա­կան ներգ­րա­ւու­մը յիշ­եալ մար­զե­րուն մէջ:
Սուր­ի­ա­հայ հա­մայն­քը, տա­րի­ներ շա­րու­նակ եղած է հա­մաս­փիւռք­եան կա­րիք­նե­րուն մար­դու­ժի հայ­թայթ­ման կա­րե­ւոր շտե­մա­րան­նե­րէն մէ­կը, այ­սօր սա­կայն քա­ղա­քա­կան ծանր պայ­ման­նե­րը զինք եւս դէմ յան­դի­ման դրած են մար­դու­ժի տագ­նա­պին: Վի­րա­ւոր, բայց յա­րա­տե­ւող մեր հա­մայն­քը հրա­տապ լու­ծում­ներ գտ­նե­լու հրա­մա­յա­կա­նին առ­ջեւ է այ­սօր:

Գէթ մին­չեւ խա­ղաղ օրե­րու վե­րա­դար­ձը…

Զ.Պ.