Սի­րե­լի հայ­րե­նա­կից­ներ, տա­րե­վեր­ջին պար­տա­կա­նու­թիւն կը սե­պեմ անդ­րա­դառ­նա­լու Ազգ. Պատս­պա­րա­նի առօր­եա­յին, որուն պա­տաս­խա­նա­տուու­թիւնը ստանձ­նած յանձ­նա­խում­բը իր աշ­խա­տան­քը կը կեդ­րո­նաց­նէ նոյն ատեն կր­թա­կան, դաստ­ի­ա­րակ­չա­կան, առող­ջա­պա­հա­կան եւ ըն­կե­րա­յին մար­զե­րուն մէջ, տր­ուած ըլ­լա­լով որ բո­լո­րիս թի­րա­խը եղած է օգ­նել մա­նուկ­նե­րուն եւ յաղ­թա­հա­րել անոնց դժ­ուա­րու­թիւն­նե­րը:

Ս.Օ.Խա­չի մեծ ըն­տա­նի­քը, որ կը գոր­ծէ 93 տա­րի­նե­րէ ի վեր, կը հա­ւա­տայ այն իրա­կա­նու­թեան որ ան­ցած տա­րի­նե­րը իրենց մէջ կը պար­փա­կեն խա­չու­հի­նե­րու հա­րա­զատ պատ­մու­թիւն մը, որուն մէջ մեծ բա­ժին ու­նի նախ 84 տա­րի­նե­րու անց­եալ ու­նե­ցող Ազգ. Պատս­պա­րա­նը:

Եր­կար ճամ­բայ կտ­րած այս կազ­մա­կեր­պու­թիւնը իր տար­բեր հանգըր­ուան­նե­րուն ու­նե­ցած է բազ­մա­թիւ ելե­ւէջ­ներ, կեր­տած է սե­րունդ­ներ, որոնք իրենց կար­գին, ծա­ռա­յած են այս գա­ղու­թի բար­գա­ւաճ­ման, թռիչք տա­լով իրենց առա­քե­լու­թեան եւ յանձ­նա­ռու ըլ­լա­լով իրենց պար­տա­կա­նու­թիւն­նե­րուն:

Վա­յե­լած են ջերմ հա­մակ­րան­քը ամ­բողջ ժո­ղո­վուր­դին, ապ­րած են հա­լէ­պա­հա­յու­թեան ազ­գա­յին մթ­նո­լոր­տին մէջ հա­մա­րե­լով գո­յա­տե­ւել այն­քան որ­քան գա­ղու­թը կը պա­հէ իր գո­յու­թիւնը:

Նոր Տար­ուան եւ Ս. Ծնուն­դի զոյգ տօ­նե­րուն առի­թով ձեզ բաժ­նե­կից կը դարձ­նենք մեր ամէն ան­ցու­դար­ձե­րուն, միշտ հա­ւա­տա­լով որ մեր շուրջ կը գտն­ուին մեր առա­քե­լութ­եան հա­ւա­տա­ցող եւ մեր կո­չե­րուն ար­ձա­գան­գող բազ­մա­թիւ նուիր­եալ­ներ, որոնց մէջ կայ նա­եւ ան­դա­մու­հի­նե­րու հս­կայ փա­ղանգ մը, որոնք իրենց նիւ­թա­բա­րո­յա­կան ներդ­րու­մով կու գան սա­տա­րե­լու այս մար­դա­սի­րա­կան հաս­տա­տու­թիւնը, յատ­կա­պէս այ­սօր­ուան ստեղծ­ուած քայ­քայ­ուած իրա­վի­ճա­կին մէջ:

Մենք տա­ռա­պե­ցանք Հա­լէ­պի դէպ­քե­րուն հետ: Մե­զի հա­մար շատ դժ­ուար է բա­ռե­րը գտ­նել, Պատս­պա­րա­նի ճիշդ պատ­կե­րը ներ­կա­յաց­նե­լու հա­մար:

Սա­նե­րը ապ­րե­ցան Սուր­իոյ արիւ­նոտ կռիւ­նե­րուն ամ­բողջ դառ­նու­թիւնը եւ միայն հինգ ամիս­ներ վա­յե­լե­լէ ետք Սիս հա­մա­լի­րի մէջ տե­ղա­կայ­ուած նոր կեդ­րո­նը, իրենց ետին ձգե­ցին չար­դու­փու­շուր, պա­տու­հան­նե­րով ու դռ­նե­րով սր­տաճմ­լիկ պատ­կեր ներ­կա­յաց­նող շքեղ տու­նը, եւ ապաս­տա­նե­ցան Ա.Մ.Ժ.Տ «Լ.Շանթ» սրահ, որ սի­րա­յօ­ժար կեր­պով եւ ամէն յար­մա­րա­ւէտ պայ­ման­նե­րով տրա­մադր­ուե­ցաւ կեդ­րո­նի խնա­մա­կա­լու­թեան կող­մէ, որոնց այս հիւ­րըն­կա­լու­թեան դի­մաց իբ­րեւ երախ­տա­գի­տու­թեան ար­տա­յայ­տու­թիւն կը նուի­րենք մեր սա­նե­րուն դէմ­քե­րուն վրայ ար­տա­յայ­տուող ապա­հո­վութ­եան զգա­ցում­նե­րը նոյն ատեն անվը­թար կեանք մաղ­թե­լով Գերշ. Սր­բա­զան Հօր, Ազգ. մար­մին­նե­րու բո­լոր պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րուն եւ մեր սի­րե­լի ժո­ղո­վուր­դին, որուն հա­ւատ­քը տա­կա­ւին զօ­րա­ւոր է հան­դէպ գո­յա­տե­ւե­լու իր պայ­քա­րին:

Ամիս­ներ ան­ցան, սա­կայն մենք չկր­ցանք վե­րա­դառ­նալ մեր տու­նը:

Մար­տի վեր­ջա­ւո­րութ­եան էր, երբ մեր հնա­մէ­նի սա­կայն պատ­մա­կան ու ամ­րա­կուր պա­տե­րով շէն­քը ձգե­ցինք փո­խադր­ուե­լու հա­մար Սիս հա­մա­լիր, այ­սօր, այն ալ են­թարկ­ուած է հա­լէ­պա­հա­յու­թեան ներ­կայ ճա­կա­տագ­րին, ու շըղ­թա­յա­կապ իր դու­ռը փա­կած, ապաս­տան տա­լով ձմ­րան ցուր­տէն պաշտ­պա­նու­թեան եր­թիք գտած թըռ­չուն­նե­րուն:

Ինչ յոյ­սե­րով սա­նե­րը Սիս փո­խադր­ուե­ցան եւ ինչ յու­սա­խա­բու­թեամբ դուրս ելան հոն­կէ:

Այժմ, միայն բաղ­դա­ւոր կը հա­մա­րենք զի­րենք որ ողջ առողջ են եւ շըր­ջա­պա­տի աջակ­ցու­թիւնը կը վա­յե­լեն, երբ ըն­դուն­ուած սո­վո­րու­թիւն­նե­րը բլա­տակ­նե­րու տակ թաղ­ուե­ցան ու տօ­նա­կան օրե­րու խան­դա­վա­րու­թիւն­նե­րը միայն յուշ դար­ձան:

Յայտ­նենք, թէ շնոր­հիւ բա­րե­րար­նե­րու նուի­րա­տուու­թիւն­նե­րուն սա­նե­րը Լ.Շանթ սրա­հէն ներս օժտ­ուե­ցան յար­մա­րա­ւէտ պայ­ման­նե­րով, մահ­ճա­կալ­նե­րով, ծած­կոյթ­նե­րով, հա­ւա­սա­րակշռ­ուած ճա­շի սպա­սար­կու­թեան կող­քին, յատ­կա­պէս ներ­կա­յի քայ­քայ­ուած տն­տե­սա­կան տագ­նա­պա­լից օրե­րուն, որոնք նոր մար­տահ­րա­ւէր­ներ բա­ցին սուր­ի­ա­հա­յու­թեան տար­բեր խա­ւե­րուն մօտ:

Մե­ծա­պէս շնոր­հա­կալ ենք մեր Հա­մայն­քա­պե­տե­րուն, որոնք գոր­ծօն եւ ար­դիւ­նա­ւէտ մաս­նակ­ցու­թիւն կը բե­րեն սուր­ի­ա­հայ եկե­ղե­ցա­կան, ազ­գա­յին եւ մշա­կու­թա­յին կեան­քին:

Ահա­ւա­սիկ մեր անց­նող ամիս­նե­րու հաշ­ուեկը­շի­ռը ուր տի­րա­պե­տո­ղը եղաւ Հա­լէ­պի քա­ղա­քա­կան տագ­նապ­նե­րը, եր­կար ամիս­նե­րու անո­րո­շու­թիւնը, երկ­րին դժն­դակ պայ­ման­նե­րը եւ մեր կո­րուստ­նե­րը, որոնց հետ եր­բեք չկր­ցանք հաշտ­ուիլ սա­կայն կը մնանք յու­սա­լից եւ կը դի­մա­ւո­րենք Նոր Տա­րին հա­յա­շատ Հա­լէ­պի մեր եկե­ղե­ցի­նե­րուն, կեդ­րոն­նե­րուն, ճե­մա­րան­նե­րուն, վար­ժա­րան­նե­րուն եւ մեր պա­րա­գա­յին Ազգ. Պատսպա­րա­նի դռ­նե­րը բաց տես­նե­լու յոյ­սով:

Երախ­տա­գի­տա­կան զգա­ցում­նե­րով շնոր­հա­կալ ենք Գերշ. Տ. Շա­հան Սրբ. Եպս. Սար­գիս­եա­նին, Ազգ. Վար­չու­թիւն­նե­րուն, Հ.Բ.Ը.Մ.-ի Շր­ջա­նա­կա­յին Յանձ­նա­խում­բին, Հա­լէ­պի Շտապ Օգ­նու­թեան Մարմ­նին:

Շնոր­հա­կալ ենք մեր կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րուն, բա­րե­սի­րա­կան եւ մշա­կու­թա­յին միու­թիւն­նե­րուն:

Շնոր­հա­կալ ենք Հ.Օ.Մ.ի Կեդր. Ս.Օ.Խա­չի Շրջ. Վար­չու­թիւն­նե­րուն, որոնք իրենց ներդ­րու­մը կա­տա­րե­ցին նպա­տա­կադրած, որ­պէս­զի ապա­հով­ուի մեր ծրա­գիր­նե­րու շա­րու­նա­կա­կա­նու­թիւնը: Շնոր­հա­կալ ենք Ս.Օ.Խա­չի բո­լոր ան­դա­մու­հի­նե­րուն, Շրջ. Յանձ­նա­խում­բե­րուն եւ վեր­ջա­պէս շնոր­հա­կալ ենք Աս­տու­ծոյ, որ իր շնոր­հիւ մեր գո­յու­թիւնը կը պա­հենք յու­սա­լով, որ Կա­ղանդ Պա­պան խա­ղա­ղու­թիւն կը բե­րէ ու դարձ­եալ ժպիտ կ՛ար­ձա­նագ­րէ մեր այ­տե­րուն:

«ԳԱՆՁԱՍԱՐ», 3 Յունուար 2013